دستور توقف پخش سریال «ستایش 2» در شرایطی حین نمایش از سوی رئیس سازمان صداوسیما به واسطه کیفیت پایین صادر شد که این رویداد نادر در تاریخ صداوسیما، علاوه بر آنکه نویدبخش توجه بیشتر به کیفی‌گرایی تلویزیون است، این پرسش را پیش کشیده که در صورت وقوع چنین امری، با ناظران تولید این سریال در مراحل گوناگون تولید و پخش برخورد خواهد شد؟ 

کیفیت فصل دوم به خصوص در بحث داستان و به شدت آب بستن به داستان و بازی‌های تصنعی برخی بازیگران، عملاً فصل دوم را فاقد جذابیت‌های فصل نخست ساخته است.

در این میان به تازگی عزت‌الله ضرغامی، رئیس سازمان صدا و سیما پس از دیدن آخرین قسمت پخش شده از مجموعه تلویزیونی ستایش که جمعه گذشته از شبکه سوم سیما به نمایش درآمد، با ‌گلایه از کیفیت پایین ساخت این مجموعه، خواستار توقف یا بازتدوین این مجموعه شده ‌تا اندکی وضعیت کیفی این مجموعه بهبود یابد. 

ضرغامی نسبت به بی محتوا بودن و به درازا کشاندن فیلم معترض بوده و دستور داده است ‌اگر مشکل این فیلم با بازتدوین حل نمی شود، جلو‌ پخش آن از همین آغاز گرفته شود تا تهیه کنندگان بدانند ‌هر چیزی را نباید برای پخش تحویل صدا و سیما دهند؛ دستوری تاریخی که در نوع خود اگر نگوییم در تاریخ رسانه ملی بی‌سابقه بوده، قطعاً کم سابقه است و هرچند تولید یا پخش برخی مجموعه‌ها در ‌چند دهه اخیر به دلیل حساسیت‌های سیاسی، امنیتی، قومی و مذهبی متوقف شده، اما هیچ‌گاه بحث کیفی به میان نیامده است.